Mijn laatste stukje dateert alweer van een paar weken geleden. U kent dat misschien: december feestmaand en daarna dommelen we 2017 in. Nog een belangrijke reden was de dominantie van de verkiezingen in de VS. Niet direct een dingetje voor de zorg in Nederland. Je hebt meestal een impuls nodig om te schrijven. En nu is die er weer: 2 miljard voor de ouderenzorg!

Verkiezingspraat

De VVD liet via een interview van Rutte in het AD weten dat in het volgende kabinet 2 miljard wordt gereserveerd voor de verpleeghuizen. Het staat er echt! Maar let op de voetangels en klemmen: de zorgaanbieders moeten plannen maken en deze aanbieden aan de zorgverzekeraars. En die beoordelen de plannen op criteria die er nog niet zijn. Wat mij betreft weer een boterzacht verhaal. Ik zou er niet intrappen als ik in de schoenen van Hugo Borst en consorten zou staan. Eerst de langdurige zorg naar de gallemiezen helpen en dan met een zak geld de tegenstem om de tuin leiden.

Nog zo’n dingetje: vandaag wordt bekend gemaakt dat een Kamermeerderheid (waaronder de VVD) de spaargeldroof van ouderen in zorginstellingen weer eens wil afschaffen. Ouderen in zorginstellingen betalen mee aan de zorg via een eigen bijdrage en die is inkomens- (en vermogens-) afhankelijk. En onder het motto “U kunt het toch niet meenemen” worden ouderen daarbij in een hoog tempo van hun spaargeld en evt. opbrengst van het eigen huis afgeholpen.

Mijn voorstel

Wij schrijven vandaag 8 februari. De verkiezingen zijn op 15 maart. Voordat er een nieuw kabinet is gevormd zijn we zomaar een half jaar verder. Op z’n minst. Wat mij betreft verhogen wij de inzet van de vermoedelijk loze beloften, door de huidige combinatie van regering en Kamer alvast besluiten te laten nemen, waarin deze beloften worden vastgelegd. En graag op basis van structureel geld, want een incidentele verruiming werkt als de bekende sigaar uit eigen doos.

Leave a Reply